مستندی کوتاه از فیلم‌ساز سوئدی، آرنه سوکسدورف، که زندگی روزمره را در یک دهکده روستایی در هند به تصویر می‌کشد. این فیلم از طریق تصاویری با ترکیب‌بندی دقیق از مردم، مناظر و ریتم‌های جمعی، نگاهی صمیمانه به زندگی روستایی ارائه می‌دهد. این اثر برنده جایزه ویژه هیئت داوران در جشنواره فیلم کن ۱۹۵۲ شد.

زن جوانی با خودکشی به زندگی خود پایان می‌دهد و تمام دارایی‌اش را برای همسایه دیواربه‌دیوارش باقی می‌گذارد؛ همسایه‌ای که مصمم می‌شود درباره دلایل او برای گرفتن جانش تحقیق کند.

گرماند کشاورز در حال برنامه‌ریزی برای ازدواج دخترش ماریت با متس، پسر مزرعه‌دار همسایه است. همه چیز طبق برنامه پیش می‌رود تا اینکه ماریت با نوازنده‌ای به نام یون آشنا می‌شود؛ پسری نامشروع که با ویولن خود جوانان را مسحور می‌کند.

کارین به طبقه اشراف تعلق ندارد اما با این وجود با اریک چهاردهم، پادشاه بیمار روانی، ازدواج می‌کند و ملکه سوئد می‌شود. گوران پرسون، مشاور ماهر پادشاه، خواهان سیاستی سلطنتی است که حامی مردم باشد و از سوی آن‌ها حمایت شود. اما پادشاه در رابطه با اشراف، میان قدرت تحریک‌آمیز و ضعف غیرقابل‌پیش‌بینی در نوسان است. گوران ترتیبی می‌دهد که برخی از نجیب‌زادگان بسیار قدرتمند کشته شوند. متعاقباً پادشاه سعی می‌کند آن‌ها را توسط پارلمان به خیانت بزرگ محکوم کند. او متن سخنرانی را فراموش می‌کند، تمام حقایق را با هم قاطی می‌کند و نجیب‌زادگان تبرئه می‌شوند. اما گوران به سرعت پارلمان دیگری تشکیل می‌دهد و آن‌ها را محکوم می‌کند. در این میان، اریک به دلیل قتل‌های ناعادلانه عذرخواهی می‌کند؛ در نتیجه اریک از سلطنت خلع و زندانی می‌شود. گوران اعدام می‌شود و کارین در قلعه‌ای در فنلاند محبوس می‌گردد. اریک در زندان باور دارد که هنوز پادشاه است و به نگهبانان هدایایی چون تمام ماهی‌های دریای بالتیک را می‌بخشد.

سه زن در حین تور سوئد برای اجرای نمایش تئاتری «لیزیستراتا» در برابر تماشاگرانی که اغلب متوجه داستان نمی‌شوند، متوجه می‌شوند که زندگی و ازدواج خودشان در نمایشنامه آریستوفان منعکس شده است. به زودی، درام روی صحنه، واقعیت پشت صحنه و فانتزی‌های سورئالیستی با یکدیگر تلاقی پیدا می‌کنند.

زنی فقیر در یک جامعه کشاورزی در سوئد، برای سیر کردن خانواده پرجمعیت خود تلاش می‌کند و میان عشق و اشتیاقش به دو مرد متفاوت گرفتار شده است.